ભગવાન વિષ્ણુએ દંભને કેવી રીતે હરાવ્યો? મુઠ્ઠીભર ધૂળમાં છુપાયેલું હતું મૃત્યુનું રહસ્ય

જ્યારે એક રાક્ષસે સ્વર્ગ પર કબજો કર્યો, ત્યારે દેવતાઓએ પ્રાર્થના કરી, પરંતુ ભગવાન વિષ્ણુએ શસ્ત્રને બદલે માત્ર મુઠ્ઠીભર ધૂળ કેમ ઉપાડી? તે ઋષિની વાર્તા જાણો જેમના હાડકાની ધૂળમાંથી ત્રણેય લોકનો સૌથી ભયાનક વિનાશક નીકળ્યો!
રાક્ષસ રાજા દંભે હજારો વર્ષો સુધી બ્રહ્માની પૂજા કરી. જ્યારે બ્રહ્મા પ્રગટ થયા, ત્યારે દંભે ચાલાકીપૂર્વક વરદાન માંગ્યું: "હે દાદા! મને એક વરદાન આપો કે હું કોઈપણ ધાતુ (લોખંડ, તાંબુ, સોનું, કાંસ્ય), કોઈપણ લાકડું, કોઈપણ પથ્થર અથવા દેવતાઓના કોઈપણ દૈવી શસ્ત્ર (ગર્જના, ચક્ર, ત્રિશૂળ) દ્વારા માર્યો ન જાઉં. પાણી મને ડૂબાડશે નહીં અને અગ્નિ મને બાળશે નહીં."
બ્રહ્માએ કહ્યું, "એવું જ થાઓ." વરદાન પ્રાપ્ત કર્યા પછી, દંભે ત્રણેય લોકમાં વિનાશ મચાવ્યો. તેણે ઇન્દ્રનું સિંહાસન હડપ કરી લીધું અને દેવતાઓને સ્વર્ગમાંથી હાંકી કાઢ્યા. જ્યારે દેવતાઓ ક્ષીરસાગરમાં ભગવાન વિષ્ણુ પાસે પહોંચ્યા, ત્યારે તેમણે પોતાની લાચારી વ્યક્ત કરી: "પ્રભુ! કોઈ પણ ધાતુ કે તીર તેમના શરીર પર કોઈ અસર નથી કરતું. તે પોતાની હથેળીથી આપણા બધા શસ્ત્રોને તોડી નાખે છે."
ભગવાન વિષ્ણુ હસ્યા. તેમણે કહ્યું: "જ્યારે રાક્ષસો અમરત્વનું વરદાન માંગે છે, ત્યારે તેઓ પોતે જ પોતાના મૃત્યુનો માર્ગ છોડી દે છે." તેમણે ધાતુ, પથ્થર, પાણી અને અગ્નિથી રક્ષણ માંગ્યું... પરંતુ તેમણે તે તત્વનો ત્યાગ કર્યો જેમાંથી આ આખું શરીર બનેલું છે - ધૂળ! ભગવાન વિષ્ણુ યુદ્ધભૂમિ પર દંભ સમક્ષ શંખ, ચક્ર કે ગદા વિના નિઃશસ્ત્ર ઊભા હતા.
દંભ હસીને બોલી ઉઠ્યો: "નારાયણ! શું મને મારવા માટે તમારી પાસે શસ્ત્રો ખતમ થઈ ગયા છે? નિઃશસ્ત્ર આવીને તમે મને શું નુકસાન પહોંચાડી શકો છો?"
ભગવાન હરિએ જમીન તરફ જોયું. તેમણે પોતાના જમણા પગના અંગૂઠાથી પૃથ્વીને ખોદી અને નીચેથી મુઠ્ઠીભર સૂકી ધૂળ ઉપાડી. તેમણે ધૂળ પર ગુપ્ત વૈદિક મંત્રનો જાપ કર્યો અને તેને દંભ તરફ ફેંકી દીધી.
જેમ જેમ તે સામાન્ય ધૂળ હવામાં ફેલાઈ ગઈ, તેમ તેમ તેણે ભયાનક વાવંટોળનું સ્વરૂપ લીધું. તે વાવાઝોડાના કેન્દ્રમાંથી હજારો આંખો અને વિશાળ સિંહ જેવા ચહેરાવાળો એક ભયંકર "ધુળી-પુરુષ" નીકળ્યો! તેનું આખું શરીર કાદવ અને નાના કણોથી બનેલું હતું.
દંભે પોતાની ભારે ગદા ધૂળિયા માણસ પર ફેંકી. પરંતુ ગદા સીધી ધૂળમાંથી પસાર થઈ ગઈ, કારણ કે કોઈ લોખંડનું શસ્ત્ર માટીના શરીરને નુકસાન પહોંચાડી શકતું નથી. ધૂળિયો માણસ આગળ વધ્યો અને તેના વિશાળ હાથમાં દંભને પકડી લીધો. ધૂળ, બારીક ધૂળમાં ફેરવાઈ, દંભના નાક, મોં અને શ્વાસનળીમાં પ્રવેશી.
તેણે દંભનું જીવન અંદરથી દબાવી દીધું
બહારથી, તેણે કાદવના જોરદાર ફટકાથી તેના અહંકારને તોડી નાખ્યો. દંભ, જેને દુનિયાનું કોઈ શસ્ત્ર સ્પર્શી શકતું નથી, તે ધૂળના મુઠ્ઠીભર પહેલાં પીડાથી કરડતો જમીન પર પડ્યો, અને તે તેનો અંત હતો.
નોંધ:- આ લેખમાં આપવામાં આવેલી તમામ માહિતી વિવિધ સ્રોતો જેવા કે - પંચાંગો/ ઉપદેશો/ ધાર્મિક માન્યતાઓ/જ્યોતિષીઓ/ શાસ્ત્રોમાંથી સંકલિત કરવામાં આવી છે અને તમને પ્રસારિત કરવામાં આવી છે. અમારો હેતુ માત્ર માહિતી પૂરી પાડવાનો છે. GSTV આની પુષ્ટિ નથી કરતું. તેના માટે કોઈ નિષ્ણાતનું માર્ગદર્શન લેવું.

