યમરાજના ત્રાસથી બચવા માટે આ પરંપરાઓ કેટલી સત્ય? ગરુડ પુરાણની આ વાતો દરેક માણસે જરૂરી જોઈએ!
હિન્દુ ધર્મમાં, મૃત્યુ સમયે સોનું, ગંગાજળ અને તુલસી મૂકવાની પરંપરા આત્માના શુદ્ધિકરણ અને મુક્તિની પ્રાપ્તિ સાથે જોડાયેલી માનવામાં આવે છે. ગરુડ પુરાણ અનુસાર, આ પવિત્ર વસ્તુઓ આત્માને યમલોકના દુઃખોથી બચાવવામાં મદદ કરે છે. તેમને આત્માની અંતિમ યાત્રાને શાંતિપૂર્ણ અને દૈવી બનાવવા માટે માનવામાં આવે છે.
સનાતન ધર્મમાં, એવું માનવામાં આવે છે કે માનવ આત્મા અમર છે અને શરીર છોડ્યા પછી, તે એક નવી યાત્રા પર નીકળે છે. મૃત્યુને જન્મ જેટલું જ નિશ્ચિત માનવામાં આવે છે, અને આ કારણોસર, અંતિમ સંસ્કારને આત્માની અંતિમ યાત્રામાં એક મહત્વપૂર્ણ તબક્કો માનવામાં આવે છે. ગરુડ પુરાણ જેવા ધાર્મિક ગ્રંથોમાં જણાવાયું છે કે મૃત્યુ સમયે ચોક્કસ પવિત્ર વસ્તુઓ રક્ષક તરીકે કાર્ય કરે છે અને આત્માને માર્ગદર્શન આપે છે.
આ માન્યતાઓ અનુસાર, સોનું એક અત્યંત પવિત્ર ધાતુ છે, જેને અગ્નિનું પ્રતીક માનવામાં આવે છે. મૃત્યુ સમયે મોંમાં સોનું રાખવાથી આત્મા શુદ્ધ થાય છે અને તેને ઉચ્ચ ક્ષેત્રો તરફ આગળ વધવામાં મદદ મળે છે. તેને અંધકારમાંથી પ્રકાશ તરફ લઈ જતું માધ્યમ માનવામાં આવે છે.
તેવી જ રીતે, ગંગાજળને પાપોથી મુક્તિ આપતું અમૃત કહેવામાં આવે છે. એવું માનવામાં આવે છે કે મૃત્યુ સમયે તેને મોંમાં નાખવાથી આત્મા જીવનભરના પાપોથી મુક્ત થાય છે, પીડારહિત શરીર છોડીને શાંતિ પ્રાપ્ત કરે છે.
તુલસીને ભગવાન વિષ્ણુની ખૂબ જ પ્રિય અને દૈવી શક્તિ માનવામાં આવે છે. એવું માનવામાં આવે છે કે મૃત્યુ સમયે તુલસીને મોંમાં રાખવાથી આત્મા યમલોકના દુઃખોમાંથી મુક્ત થાય છે અને તે સીધા વૈકુંઠ તરફ જાય છે. આ બધી પરંપરાઓ માત્ર ધાર્મિક શ્રદ્ધાનો સ્ત્રોત નથી, પરંતુ પરિવાર માટે માનસિક શાંતિ અને ભક્તિનું સાધન પણ છે.
