Relationship : વાઝીયા રાખે પણ આવો પુત્ર કોઈને ના આપે, અંતે દીકરાની ક્રૂરતા મમતા પર કેમ ભારી?

માતા અને બાળક વચ્ચેનો સંબંધ દુનિયાનો સૌથી પવિત્ર અને મજબૂત સંબંધ માનવામાં આવે છે. પરંતુ મહારાષ્ટ્રની આ હૃદયદ્રાવક ઘટના આ સંબંધ પર પ્રશ્નો ઉભા કરે છે. એક વૃદ્ધ માતા, જેણે પોતાનું આખું જીવન પોતાના પુત્રને ઉછેરવામાં વિતાવ્યું, તેને આજે તે જ પુત્રએ કચરામાં ફેંકી દીધી. કારણ શું? માતાને સ્કિનનું કેન્સર હતું અને પુત્ર તેને ચેપી રોગ માનતો હતો. આ ઘટનાએ આપણને વિચારવા મજબૂર કરી દીધા છે કે શું આજની પેઢી પોતાના માતાપિતાની જવાબદારી લેવાથી ભાગી રહી છે? કે પછી આ સ્વાર્થી વિચારસરણીનું પરિણામ છે, જ્યાં દરેક વ્યક્તિ ફક્ત પોતાના આરામ અને સુવિધાને પ્રાથમિકતા આપે છે?

દીકરાની ક્રૂરતા માતૃત્વના પ્રેમ કરતાં પણ વધુ છે!

એ વાત બિલકુલ સાચી છે કે દરેક માતા પોતાના બાળક માટે પોતાનો જીવનું બલિદાન આપે છે. તે ભૂખી રહી શકે છે, પણ પોતાના બાળકને ક્યારેય ભૂખી સૂવા દેતી નથી. પરંતુ જ્યારે એ જ માતા વૃદ્ધ થાય છે અને તેને ટેકોની જરૂર પડે છે, ત્યારે કેટલાક લોકો આ સંબંધની ઊંડાઈ ભૂલી જાય છે. આ કહાનીમાં પણ એવું જ બન્યું. એક દીકરાએ તેની માતાને ફક્ત એટલા માટે ઘરમાંથી કાઢી મૂકી કારણ કે તે બીમાર હતી અને તેને સ્કિનનું કેન્સર હતું.

કોણ જવાબદાર?

મહારાષ્ટ્રમાં બનેલી હૃદયદ્રાવક ઘટનાએ બધાને વિચારવા મજબૂર કરી દીધા છે. આવી ઘટનાઓ માટે કોણ જવાબદાર છે? એ દીકરો, જે પોતાની માતાને બોજ માનવા લાગ્યો? એ સમાજ, જે વૃદ્ધોની સંભાળ રાખવાની જવાબદારીથી મોઢું ફેરવી ગયો? કે આપણે બધા, જે સંબંધોમાં સંવેદનશીલતા અને માનવતા ગુમાવી રહ્યા છીએ?

પરિવારની શું જવાબદારી છે!

બાળકોની નૈતિક અને સામાજિક ફરજ છે કે તે તેના માતાપિતાની સંભાળ રાખે. જે પુત્રએ તેની માતાના જન્મથી લઈને તેને ઉછેરવા સુધીના દરેક ત્યાગ અને સંઘર્ષ જોયો છે, જ્યારે તે જ પુત્ર તેને બોજ માનવા લાગે છે, ત્યારે સૌથી પહેલા તેના પર પ્રશ્ન ઉભો થાય છે.

સમાજની પણ ભૂમિકા!

એક સમાજ તરીકે, આપણે વૃદ્ધો પ્રત્યે ઠંડા વલણ અપનાવી રહ્યા છીએ. વૃદ્ધાશ્રમોની વધતી સંખ્યા એ વાતનો પુરાવો છે કે આપણે ઘરમાં વૃદ્ધોની સંભાળ રાખવાની જવાબદારી ફક્ત સંસ્થાઓ પર છોડી દીધી છે. આવા કિસ્સાઓમાં આગળ આવવાની ફરજ પડોશીઓ, મિત્રો અને સમુદાયની પણ છે.

આધુનિકતા કે સ્વકેન્દ્રિત વિચારસરણી!

આજની પેઢી આધુનિક જીવનશૈલીથી ખૂબ પ્રભાવિત થઈ છે. કારકિર્દી, વ્યક્તિગત ઇચ્છાઓ અને વ્યસ્તતા વચ્ચે, પરિવારનું મહત્વ પાછળ રહી ગયું છે. સ્વકેન્દ્રિત વિચારસરણીએ સંબંધોની ઉષ્મા અને જવાબદારીને નબળી પાડી છે.

સામાજિક પરિવર્તન પણ જવાબદાર છે

સંયુક્ત પરિવારોનું તૂટવું અને નાના પરિવારોનું વલણ પણ આ સમસ્યાનું મૂળ કારણ છે. સંયુક્ત પરિવારોમાં, વૃદ્ધોની સંભાળ રાખવી એ એક સામૂહિક જવાબદારી હતી. પરંતુ હવે ફક્ત આ જવાબદારી નિભાવવાને કારણે, ઘણા લોકો તેને બોજ માનવા લાગ્યા છે.

શું કરવું જોઈએ?

- પરિવારને પ્રાથમિકતા આપો. માતાપિતાને સમય, પ્રેમ અને સંભાળ આપો.

- સમાજની ભાગીદારી. પડોશીઓ અને સમુદાયે સાથે મળીને વૃદ્ધો પ્રત્યેની પોતાની જવાબદારી નિભાવવી જોઈએ.

- સંવેદનશીલતા વધારો. સંબંધોને મહત્વ આપો અને બાળપણથી જ બાળકોને કૌટુંબિક મૂલ્યો શીખવો.

સમય આવી ગયો છે કે આપણે આપણા સંબંધો વિશે પુનર્વિચાર કરીએ, આપણા માતાપિતાને સમજીએ અને તેને તે પ્રેમ અને આદર આપીએ જે તેઓ લાયક છે.