મહાભારતમાં કોણે બધી સ્ત્રીઓને શ્રાપ આપ્યો હતો? આજે પણ મહિલાઓ તેનું પરિણામ ભોગવે છે

મહાભારત એક ગતિશીલ હિંદુ ગ્રંથ છે, જેમાં ઘણી વાર્તાઓ છે.  આ બધી વાર્તાઓ એકબીજા સાથે જોડાયેલી છે અને એક વાર્તા છોડીને બીજી વાર્તામાં જઈ શકતી નથી. મહાભારતનું દરેક પૃષ્ઠ પ્રત્યક્ષ કે પરોક્ષ રીતે કુરુક્ષેત્રના અંતિમ યુદ્ધ તરફ દોરી જાય છે.  18 દિવસના કુરુક્ષેત્ર યુદ્ધ પછી ક્યારેય ભૂલી ન શકાય તેવી સૌથી પ્રખ્યાત ઘટનાઓમાંની એક યુધિષ્ઠિર દ્વારા તેમની માતા કુંતીને આપવામાં આવેલ શ્રાપ હતો.

કુંતીને ઋષિ દુર્વાસા દ્વારા દૈવી દેવતાઓ દ્વારા ઇચ્છિત ગુણો સાથે બાળકને જન્મ આપવાનું વરદાન આપવામાં આવ્યું છે.  જો કે, જ્યારે આ વરદાન આપવામાં આવે છે, ત્યારે કુંતીને ખાતરી હોતી નથી અને પરિણામે, તે સૂર્ય ભગવાનને આહ્વાન કરે છે, જેમની પાસે કુંતીથી બાળકને જન્મ આપવા સિવાય કોઈ વિકલ્પ નથી.  આ રીતે, કર્ણનો જન્મ અપરિણીત કુંતીની કુખે થાય છે, જે તેના બાળકને ટોપલીમાં બેસાડે છે અને તેને ગંગા નદીમાં ફેંકી દે છે.

કુંતીનું પહેલું સંતાન

કુંતી માટે, તેના અજાત બાળકની વાર્તા ત્યાં જ સમાપ્ત થઈ ગઈ હતી, પરંતુ તે કર્ણ અધિરથ નંદનને મળ્યો હતો, જેણે પછી તેને તેની પત્ની સાથે ઉછેરવાનું નક્કી કર્યું.  અધિરથ નંદન ધૃતરાષ્ટ્રના સારથિ હતા. તેથી જ્યારે કર્ણ મોટો થયો ત્યારે તેની મિત્રતા દુર્યોધન સાથે થઈ ગઈ.  દુર્યોધન સાથેની તેની મિત્રતા જ તેને કુંતી અને પાંડવોના જીવનમાં પાછી લાવે છે.

આ રીતે ખુલાસો થયો રહસ્ય

જ્યારે કર્ણ કુરુક્ષેત્રના યુદ્ધમાં દુર્યોધન સાથે સૈન્યમાં જોડાય છે, ત્યારે કુંતી તેને જણાવે છે કે તે તેની માતા છે.  પરંતુ જ્યારે કર્ણને પાંડવો સાથેના તેના ભાઈચારા વિશે ખબર પડે છે, ત્યારે તે ઘણું મોડું થઈ ગયું હોય છે કારણ કે તેણે પહેલેથી જ દુર્યોધન પ્રત્યે વફાદારીનું વચન આપ્યું હતું.  કુંતી કર્ણને વચન આપે છે કે તે તેના ભાઈને નુકસાન નહીં પહોંચાડે અને કર્ણ તેને વચન આપે છે કે તે અર્જુન સિવાય પાંડવો પર હુમલો નહીં કરે, જેથી પુત્ર અને મિત્ર બંને ધર્મને પરિપૂર્ણ કરી શકાય.

યુદ્ધ સમાપ્ત થયા પછી જ પાંડવોને સૂર્ય-પુત્ર કર્ણ વિશે ખબર પડે છે અને તે પણ જ્યારે રાજા ધૃતરાષ્ટ્ર યુધિષ્ઠિરને કર્ણ સહિત મૃતકોના અંતિમ સંસ્કાર કરવાનો આદેશ આપે છે.

 તે શાપ શું હતો

પાંડવો, ખાસ કરીને યુધિષ્ઠિર, એ હકીકતથી નારાજ છે કે તેઓ કર્ણ સામે ભાઈચારો કરે છે.  જ્યારે યુધિષ્ઠિરને ખબર પડે છે કે કર્ણ તેમનો મોટો ભાઈ છે, ત્યારે તેમને યુદ્ધ નિરર્થક લાગે છે કારણ કે તેમને લાગે છે કે જો કુંતીએ તેમને કર્ણ વિશે કહ્યું હોત, તો પરિસ્થિતિ કંઈક અલગ જ વળાંક લેત.  યુધિષ્ઠિરને લાગ્યું કે જો તેમણે આ રહસ્ય તેમની પાસેથી છુપાવ્યું ન હોત તો પાંડવો અને કૌરવો વચ્ચેની દુશ્મનાવટ એટલી ભયંકર ન હોત.  અને તે સમયે તેમના ગુસ્સા અને પીડાએ તેમને કુંતી અને સમગ્ર સ્ત્રી જાતિને શ્રાપ આપ્યો - તેમણે કુંતી અને વિશ્વની સ્ત્રીઓને શ્રાપ આપ્યો કે તેઓ ક્યારેય કોઈ રહસ્યોને ગુપ્ત રાખી શકશે નહીં.

નોંધ:-   આ લેખમાં આપવામાં આવેલી તમામ માહિતી વિવિધ સ્રોતો જેવા કે - પંચાંગો/ ઉપદેશો/ ધાર્મિક માન્યતાઓ/જ્યોતિષીઓ/ શાસ્ત્રોમાંથી સંકલિત કરવામાં આવી છે અને તમને પ્રસારિત કરવામાં આવી છે. અમારો હેતુ માત્ર માહિતી પૂરી પાડવાનો છે. GSTV આની પુષ્ટિ નથી કરતું. તેના માટે કોઈ નિષ્ણાતનું માર્ગદર્શન લેવું.