Video:  મા-બાપના ગયા પછી બહેન બની ગઈ ભગવાન: 51 વર્ષીય બહેને દિવ્યાંગ ભાઈ પાછળ સમર્પિત કરી દીધું આખું જીવન

કેટલાક સંબંધો માત્ર લોહીના સંબંધો નથી હોતા, પરંતુ જવાબદારીઓ અને સાથ નિભાવવાથી વધુ ગાઢ બની જાય છે. ગુજરાતના અશ્વિન મોદી અને તેમની બહેન શીતલ મોદીની કહાની પણ કંઈક આવી જ છે. અશ્વિન બાળપણથી જ ગંભીર બૌદ્ધિક અક્ષમતા સાથે જીવન જીવી રહ્યો છે અને તેમના માતા-પિતાના અવસાન પછી તેની સંભાળ રાખવાની પૂરી જવાબદારી બહેન શીતલે પોતાના ખભા પર ઉપાડી લીધી છે. વર્ષોથી શીતલ પોતાના ભાઈની જરૂરિયાતોનું ધ્યાન રાખી રહી છે. તેમના માટે ભાઈની સંભાળ રાખવી કોઈ બોજ નહીં, પરંતુ પરિવાર પ્રત્યે નિભાવવાની જવાબદારી છે. મુશ્કેલ સમયમાં જ્યારે અશ્વિનના માથેથી માતા-પિતાની છત્રછાયા ઉઠી ગઈ, ત્યારે તેમની બહેન જ તેમના માટે સૌથી મોટો સહારો બનીને સામે આવી.

બાળપણથી જ ભાઈને હતી વિશેષ સંભાળની જરૂર

અશ્વિન મોદી ગંભીર બૌદ્ધિક અક્ષમતા સાથે જીવન જીવી રહ્યો છે. જણાવવામાં આવે છે કે તેમની દિવ્યાંગતા આશરે 95 ટકા છે. આવી સ્થિતિમાં તેને રોજિંદા ઘણા કામો માટે બીજા વ્યક્તિની મદદ અને સંભાળની જરૂર પડે છે. બાળપણથી જ શીતલ પોતાના ભાઈની જરૂરિયાતોને સમજતી આવી છે. સમયની સાથે જ્યારે પરિવારમાં માતા-પિતા ન રહ્યા, ત્યારે ભાઈની સંભાળ રાખવાની જવાબદારી સ્વાભાવિક રીતે જ શીતલના જીવનનો સૌથી મહત્વનો ભાગ બની ગઈ.

માતા-પિતાના ગયા પછી બહેને સંભાળી જવાબદારી

માતા-પિતાના નિધન પછી અશ્વિન સામે સૌથી મોટી જરૂરિયાત એક એવા વ્યક્તિની હતી, જે તેમની રોજિંદી જિંદગીમાં સતત સાથ આપે. તે સમયે શીતલે પાછળ હટવાને બદલે ભાઈની જવાબદારી સંભાળવાનો નિર્ણય કર્યો. તેમણે વર્ષો સુધી ભાઈની સંભાળ રાખી અને તેમની જરૂરિયાતોને પોતાની જિંદગીનો ભાગ બનાવી લીધો. અશ્વિન માટે શીતલ માત્ર બહેન નહીં, પરંતુ પરિવાર, સંભાળ રાખનાર અને સૌથી ભરોસાપાત્ર સાથી બની ગઈ.

શું ભાઈ માટે નથી કરી લગ્ન?

શીતલ મોદીને લઈને સોશિયલ મીડિયા પર આ દાવો ઝડપથી સામે આવ્યો કે તેમણે પોતાના ભાઈની સંભાળ માટે લગ્ન કર્યા નથી. જો કે, આ દાવાની સ્વતંત્ર અને સત્તાવાર પુષ્ટિ ઉપલબ્ધ નથી. તેથી આ કહેવું યોગ્ય નહીં રહે કે તેમણે લગ્ન ન કરવાનો નિર્ણય માત્ર ભાઈના કારણે જ લીધો હતો.

પરંતુ એટલું ચોક્કસ સામે આવે છે કે તેમણે પોતાના ભાઈની સંભાળમાં લાંબા સમયથી મહત્વપૂર્ણ ભૂમિકા ભજવી છે અને તેમની જિંદગીમાં અશ્વિનની જવાબદારી અત્યંત મહત્વની રહી છે.

સંબંધની સાચી તાકાત જવાબદારીમાં દેખાય છે

શીતલ અને અશ્વિનની કહાનીને માત્ર ત્યાગની કહાનીના રૂપમાં જોવી કદાચ પૂરતી નહીં ગણાય. આ તે સંબંધનું ચિત્ર પણ છે, જેમાં એક વ્યક્તિ બીજાની જરૂરિયાતોને સમજતા વર્ષો સુધી તેની સાથે ઊભો રહે છે. અવારનવાર પરિવારોમાં દિવ્યાંગ સભ્યની સંભાળ રાખવાની જવાબદારી કોઈ એક વ્યક્તિના ભાગમાં આવી જાય છે. આ જવાબદારી સરળ હોતી નથી. તેમાં સમય, ધૈર્ય અને સતત ભાવનાત્મક સહયોગની જરૂર પડે છે. આવી સ્થિતિમાં શીતલનું પોતાના ભાઈ સાથે ઊભા રહેવું પરિવારની અંદર નિભાવાતી જવાબદારીઓનું મહત્વ સામે લાવે છે.

આવા ઘણા પરિવારો આપણી આસપાસ હાજર છે

અશ્વિન અને શીતલની કહાની કોઈ એકલી કહાની નથી. આપણી આસપાસ આવા ઘણા પરિવારો છે, જ્યાં કોઈ બહેન, ભાઈ, પુત્ર કે પુત્રી પોતાના દિવ્યાંગ કે બીમાર સ્વજનની લાંબા સમય સુધી સંભાળ રાખે છે. તેમાંથી મોટાભાગના લોકોને ન તો કોઈ ઓળખની અપેક્ષા હોય છે અને ન તો કોઈ સન્માનની. તેઓ બસ પોતાના પરિવારના સભ્ય સાથે ઊભા રહે છે અને તેના જીવનને સરળ બનાવવાનો પ્રયાસ કરે છે.

પ્રેમ માત્ર શબ્દોમાં નહીં, સાથ નિભાવવામાં પણ છે

શીતલ મોદીની કહાની એ જ યાદ અપાવે છે કે સંબંધોની ઊંડાઈ માત્ર મોટી-મોટી વાતોથી સમજાતી નથી. ઘણીવાર કોઈ પોતાના માટે રોજિંદી નાની-નાની જવાબદારીઓ નિભાવતા રહેવું જ સૌથી મોટો પ્રેમ હોય છે. અશ્વિનના જીવનમાં માતા-પિતા પછી બહેનનો સાથ જળવાઈ રહ્યો. તેમની સંભાળ અને સાથે એ બતાવ્યું કે પરિવારનો સંબંધ મુશ્કેલ પરિસ્થિતિઓમાં કઈ રીતે એકબીજાનો સહારો બની શકે છે.