Religion: શ્રાવણ મહિનામાં આત્મા શિવત્વ તરફ કેમ આગળ વધવા લાગે છે? અહીં જાણો બધું

હિન્દુ સનાતન પરંપરામાં શ્રાવણ મહિનો ફક્ત એક કેલેન્ડર મહિનો નથી, પરંતુ તે સમય ચક્રનો તે રહસ્યમય સમયગાળો છે જ્યારે સમગ્ર સૃષ્ટિ મૌન ધ્યાનમાં લીન થઈ જાય છે. આ બ્રહ્માંડિક ચેતના સાથે મુલાકાતનો સમય છે, જ્યારે આત્મા તેનું ભૌતિક આવરણ છોડીને શિવના અનંત સ્વરૂપ તરફ આકર્ષાય છે.

આ કોઈ ઋતુ નથી, તે ઋષિઓનો અનુભવ છે; તે કોઈ ઉત્સવ નથી, તે તપસ્યાની પ્રક્રિયા છે; તે કોઈ ઉત્સવ નથી, તે પરમનો સ્પર્શ છે.

શ્રાવણ મહિનાની વિશેષતા એ છે કે તે દેવોના દેવ મહાદેવને સમર્પિત છે, આ સમયગાળો પોતે જ શિવની મૌન હાજરીનો અનુભવ કરાવે છે. એવું લાગે છે કે સમયની ગતિ ધીમી પડી ગઈ છે અને સમય પોતે જ શિવના વાળમાં વહેતી ગંગાની જેમ બંધ થઈ ગયો છે. આ તે ક્ષણ છે જ્યારે સૃષ્ટિ પોતાને ભૂલીને સર્જનહાર સાથે ભળી જવા માંગે છે.

શિવ, જેમનું સ્વરૂપ કોઈ એક મૂર્તિ કે આકાર સુધી મર્યાદિત નથી, તે એક અનંત અનુભવ છે. તે ધ્યાનમાં પડતું મૌન છે, તપસ્યામાં પ્રગટ થતી ઉર્જા છે. અને શ્રાવણ એ મહાન પ્રસંગ છે જ્યારે સાધક પોતાનું સંપૂર્ણ અસ્તિત્વ શિવના ચરણોમાં સમર્પિત કરે છે. તે એવી યાત્રા છે જ્યાં આત્મા 'હું' થી 'શિવોહમ' તરફ જાય છે.

શ્રાવણના સોમવાર - જેને 'શ્રાવણ સોમ' કહેવામાં આવે છે - કોઈ ખાસ તિથી તરીકે ઉજવવામાં નથી આવતા, પરંતુ સાધનાના શિખર સુધી પહોંચવાના દિવસો છે. જ્યારે ભક્ત શિવલિંગ પર ગંગાજળ રેડે છે, ત્યારે તે ફક્ત પાણી નથી રેડતો, પરંતુ પોતાનું જીવન, પોતાનો અહંકાર, પોતાની ઈચ્છાઓનું સમર્પણ કરે છે. આ શરણાગતિ ફક્ત ભક્તિ નથી, તે બ્રહ્મ સાથે એકતાની ઘોષણા છે. તે સ્વીકાર છે કે શિવ અને આત્મા બે નથી, પરંતુ એક જ ચેતનાના બે પ્રતિબિંબ છે.

શ્રાવણ મહિનો ફક્ત અભિષેક કે પૂજા પૂરતો મર્યાદિત નથી. તે આત્મશુદ્ધિનો, અંદરની અશુદ્ધિઓને ધોવાનો તહેવાર છે. આ એવો સમય છે જ્યારે અંદર છુપાયેલી અશુદ્ધિઓ ગંગાના પાણીની જેમ ધોવાઈ જાય છે અને અંતે જે રહે છે તે ફક્ત શિવ છે - શુદ્ધ, નિર્દોષ, અચળ.

શ્રાવણ મહિનો એ અરીસો છે જેમાં આત્મા પોતાની અંદર સુષુપ્ત દિવ્યતાને જોઈ શકે છે, જેને ફક્ત શ્રદ્ધા, તપસ્યા અને ભક્તિથી જ જાગૃત કરી શકાય છે. આ મહિનો આપણને કહે છે કે શિવ કોઈ અલગ અસ્તિત્વ નથી, તે આપણી અંદર રહે છે - આપણે ફક્ત તેનો અનુભવ કરવા માટે આપણા પોતાના 'હું' નો ત્યાગ કરવો પડશે. આખરે, શ્રાવણ એ મૌન હાકલ છે જે આત્માને શિવત્વ તરફ ખેંચે છે. તે આપણને યાદ અપાવે છે કે જ્યારે દુનિયાના ઘોંઘાટમાં પણ મૌન સાધના ચાલુ રહે છે, ત્યારે જ શિવનો અનુભવ શક્ય બને છે. અને ત્યારે જ આપણે કહી શકીએ છીએ -"नाहं देहो न मे देहो, शिवोऽहम् शिवोऽहम्।"

નોંધ:- આ લેખમાં આપવામાં આવેલી તમામ માહિતી વિવિધ સ્રોતો જેવા કે - પંચાંગો/ ઉપદેશો/ ધાર્મિક માન્યતાઓ/જ્યોતિષીઓ/ શાસ્ત્રોમાંથી સંકલિત કરવામાં આવી છે અને તમને પ્રસારિત કરવામાં આવી છે. અમારો હેતુ માત્ર માહિતી પૂરી પાડવાનો છે. GSTV આની પુષ્ટિ નથી કરતું. તેના માટે કોઈ નિષ્ણાતનું માર્ગદર્શન લેવું.